Charlie Hebdo… GOD VERDOM ME

Ik verspil mijn talent aan een zoveelste sollicitatiebrief. Mijn CV & ik zijn twee werkelijkheden. Toewijzing en afwijzing. Gelukkig wordt ik afgeleid, een nieuwsapp geeft een alert: brekend nieuws.

Nou ja gelukkig…jeetje. In Parijs hebben radicalen medewerkers van het satirisch weekblad Charlie Hebdo onder vuur genomen. Er zijn doden, er is woede, en veel onbegrip. Terecht, want dit is een gruwelijke misdaad. Maar dat waren de daden van Breivik ook.  Schofterig, laag, het vermoorden van onschuldigen. Zoiets valt buiten alle kaders. Twitter ontploft, PVV aanhangers blazen hoog, zeer hoog van de toren. De vijand, de vijand, Wilders lult iets over oorlog. Natuurlijk.

Er is vrijheid van meningsuiting er is blasfemie. Hoe vastgeklonken deze posities tegenover elkaar staan, laat Twitter goed zien. Maar ze staan daar nog tegenover elkaar zonder dat er wapens getrokken zijn. Ik zit ook vast, en voel de woede in mij opwellen;  ik vind ook dat elke mening geuit moet kunnen worden. Je mag zeggen dat God een eikel is. Niet dat ik dat altijd doe. Want ecce homo denk ik altijd, achter dit bloedige schermspel, zijn er twee werelden: de wereld van hoog opgeleid, (meestal) een baan, een huis, een seculier bestaan, en de wereld van de achterwijken, van de onderbuik-Islam, van de miskenning. Die andere wereld is geen verzinsel. Dat is waar Femke Halsema het over had in de Correspondent. Maar, voeg ik toe, om alle radicale jihadi’s te kunnen begrijpen, moet je wel eerst jezelf kennen, en daarbij hoort ook een kritische blik op het buitenlandse beleid.  Want ook daar bestaan er (tenminste) twee werkelijkheden.

Waar eigenlijk niet? bedenk ik terwijl ik schrijf dat ik een geconcentreerd, doelmatig werkend persoon ben, die niet snel afgeleid is…

…zonder enige ironie of satire..

God verdom me

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *