Zwartkijken is dan het meest literaire antwoord

Nota bene op dezelfde dag presenteert Houellebecq zijn nieuwe literaire profetie “Soumission”. Gevalletje lugubere serendipiteit dat alleen de geniaalste zwartkijkers kan toevallen.

Ik ben fan, niemand laat overtuigender het morele failliet zien van de Westerse individualisering dan deze Franse meester. Of het nou de seksuele vrijheid en begeleidende idealen betreft -in dispositie met onze genetische constitutie- (Les Particules élémentaires) , of de hysterische, creatieve drift die hieruit volgt om deze leegte te ontlopen (Plateforme):  de Westerse cultuur kan alleen valse beloften van duurzaam geluk maken,  en biedt uitsluitend bronnen voor ongeluk. . Dat sprankje dat er aan het einde van Les Particules.. nog was, i.e. dat onze soort zich via genetisch manipulatie nog kan verheffen, slaat H. geniaal in de wind in La Possibilité d’une île. Dat eiland blijkt een onmogelijkheid.

Nu is het de beurt aan de politiek. Want waren het niet oorspronkelijk politieke waarden die schuilgaan achter de individualiseringsideologie die ons Westerse mens zo ongelukkig maakt? Zijn vermoedelijke ‘ja” maakt van Houellebecq geen Islamofoob, maar goed, wel een zwartkijker -want de Islam zal de de macht grijpen.

Toch zou ik graag eens een ander geluid horen. Vooral nu. Ik wil namelijk aan dit nihilisme, hoe geniaal ook, ontsnappen, en thee drinken op het Taksimplein met Koerden, Kemalisten en Communisten. En met hen lachen om leuke spotprentjes en onderwijl flirten met een leuke vrouw. Ja, dat wil ik.

Ik ben te weinig literair, vrees ik

Fuck it.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *