Achterstevoren & Binnenstebuiten

Achterstevoren & binnenstebuiten, zo droeg ik gisteren mijn trui. Meestal een teken van verstrooidheid. Toegegeven: gisteren had ik ook een verstrooide dag. Ik deed mijn trui aan zonder nadenken.

‘s Middags op het mooie station van Haarlem zag ik in de oude wachtruimte waar ooit de derde klasse wachtte op stoomtreinen, een brainstormsessie plaatsvinden. Netjes geklede lieden. Teammanagers met hun directeur, althans, dat vermoedde ik. Op het bord was een organisatieboom geschetst met ongeveer evenveel blokjes ‘teammanagers” als mannen en vrouwen die zich op oncomfortabele klapstoeltjes in een halve cirkel rond het bord hadden opgesteld.

Deja vu, kuukelekuu! Waarom juist dit zaaltje?, vroeg ik mij af. Hier, waar alle forenzen kunnen meekijken door die grote ramen van de oude wachtkamer Derde Klasse? Waarom mij met de levende presentie van jullie fte’s lastigvallen? Een minderheid van fte pratend over de aansturing van de meerderheid van de andere afwezige fte’s? Doe dat dan even achter de coulissen of zo!

Ik zag het kaalgeschoren hoofd van de consultant (die er tegenwoordig allemaal als Pim Fortuyn uitzien, zo retro), zijn lippen spraken eenvoudige, duidelijke zinnen, zijn vingers wezen naar diverse scenario’s die onzichtbaar voor hem in de lucht zweefden. De blikken van de teammanagers stonden strak, een enkele teamleider keek verdrietig.

De directeur stond naast de retro-Pim, en keek met de handen in zijn zij, met een wat krampachtige glimlach toe of de hier aanwezige schare fte’s begrepen waar het vandaag om te doen was.

Toen pas, terwijl ik terugdacht aan mijn tijd als teammanager bij een welzijnsorganisatie, viel het me op dat mijn trui verkeerd zat.

Goed verkeerd…

 

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *