Tips and Tricks voor de Bijstandsgerechtigde

De bijstand…je zal er maar in terecht komen. Met bitter weinig bestedingsruimte, aanschurkend tegen armoedegrens rondkomen, knokkend tegen een toenemend sociaal isolement, en dan pontificaal gesteld worden tegenover een horde ambtenaren en een leger van “bemiddelaars” die in jou voor alles een ongewenste kostenpost dan wel verdienobject zien. En hoewel je je toch al klein en vernederd voelt zonder baan, hoef je niet automatisch te rekenen op veel medeleven. Integendeel.

Het is mij overkomen. Ik heb mijn rug rechtgehouden en een respectvolle behandeling afgedwongen en gekregen. Sinds kort heb ik gelukkig weer een baan. Hieronder is een methode uiteengezet aan de hand van een lijstje “tips & tricks” waarmee je zaken naar jouw eigen hand kan zetten. Gebaseerd op mijn eigen ervaringen en eigen insteek. Deze blog richt zich tot bijstandsgerechtigden die vallen onder de normale gemeentelijke regeling, en geen bijzondere fysieke of psychische beperkingen hebben.

Over mijn ervaringen in Haarlem en bureau Pasmatch heb ik geblogd. Zie:

Open Brief aan David, Loopbaanbegeleider bij PASMATCH
Pas op de Plaats
Het voorbeeldige Echec van mijn Pasmatch-match
 Inleiding

Het kwaad is vooral in bepaalde overheidsregels verweven, de wetten waarmee de overheid burgers zonder baan vogelvrij verklaren. De Participatiewet (2015) delegeert aan gemeenten buitengewone bevoegdheden om jou te dwingen tot het accepteren van vrijwel elke vorm van arbeid, allerhande integratietrajecten, of onbeloond werk (Partcipatiewet art 9 1\lid 1 a,b en c). Je lijkt formeel geen positie te hebben, je lijkt aan de goden te zijn overgeleverd nu een scheut ongeremde achterdocht in de klei van de wet is meegebakken, maar niets is minder waar…

Het belangrijkste doel: een onderhandelingspositie verkrijgen…

…een positie waarmee de gemeente (e.a.) rekening heeft te houden en waarmee je -onderhandelend- zaken naar jouw eigen hand kan zetten.

Werkloos ≠ rechteloos of machteloos.

Machteloos ben je niet, want de Participatiewet ontneemt je niet alle burgerrechten. Bijvoorbeeld het recht van vrije meningsuiting staat nog altijd tot je beschikking. Gemeenten, bemiddelende instanties of beoogde werkgevers vinden het niet fijn als er in de (social) media iets negatiefs over hen wordt gezegd. Anno 2015 staan alle vormen van social media , (Facebook, Twitter, blogs etc) geheel tot je beschikking. De kracht van het publieke woord is groot, evenredig vaak met de angst voor imagoschade.

tip A: Laat je niet intimideren, je bent nog steeds een burger

Je bent dus geen cliënt of klant van de gemeente, maar altijd een BURGER, ook als bijstandsgebruiker en met dat respect hebben ze je te benaderen. Om heel eerlijk te zijn, was ik zeker geïntimideerd, maar voor mij werkte die houding niet. Pas toen ik mijzelf over mijn angst heen zette en rustig, met kennis en planmatig te werk ging, kreeg ik zaken voor elkaar.

tip B: gebruik je recht: Vrijheid van Meningsuiting 

Weiger in een gesprek nooit expliciet een aangeboden baan, maar als men je dwingt om het ook leuk te vinden, enthousiasme te tonen als je op een door hen georganiseerd sollicitatiegesprek moet verschijnen, wijs ze dan op Artikel 7 van de grondwet. Je mag volgens dit grondrecht tegenover ambtenaar/consulent te allen tijde zeggen, vinden en voelen wat je wilt t.a.v. de geboden baan en dat ook straffeloos kenbaar maken# Soms moet je hem/haar daar even expliciet aan herinneren. Ik heb het meermaals moeten doen. Pas ook op dat je niets verweten kan worden als je solliciteert bij een werkgever, want dan kan een sanctie volgen en hoewel je met de juiste juridische hulp (zie tip 3F) dat wel weer recht kan zetten, in dat parket wil je niet terecht komen,

# Aan deze houding kleeft wel een risico. Een ervaren juriste ( zie 3F) die werklozen bijstaat wees me er op dat niet iedereen mondig genoeg is om aan sancties te ontkomen. Ondanks dat het je het recht hebt te zeggen wat je wil. Legitiem is het in ieder geval geenszins.

Om een eigen positie te kunnen innemen tegenover de instanties zijn de volgende aspecten van belang. Ik heb ze in een functie gezet zodat het als een soort methode kan worden opgevat. Haal er uit wat voor jou werkt.

∫ (strategie (h1) +respect (h2)+ kennis( h3) + social media (h4) = onderhandelingspositie)

h1) Strategie & Zelfvertrouwen

Voor of tijdens je traject is het van groot belang om een strategie te ontwikkelen. Zonder duidelijk doel vaar je blind. Over jouw doelen kan ik inhoudelijks niets zeggen. Uiteindelijk is het doel natuurlijk passend werk vinden. Maar of je dat met bepaalde cursussen wil, hoeveel tijd je nodig hebt is aan jou, maar het helpt als je daarover hebt nagedacht.

Ik wilde bijvoorbeeld meer tijd met respect behandeld worden, en vooral met rust gelaten worden om mijn netwerk na lang verblijf in het buitenland weer te kunnen activeren.

Tip 1A: Vergeet zo snel mogelijk die ”arme-ik””

Zelfvertrouwen dwingt respect af, een arme-ik die steevast de schuld elders legt, doorgaans niet. Natuurlijk zijn er persoonlijke omstandigheden en ben je niet op je top zonder baan, maar jij valt niet met je werkloosheid samen. Nooit. Je mag er zijn en laat als burger niet over je heenlopen.

Tip 1B: neem iemand mee naar het gesprek met de consulent

Het is niet vreemd als je je niet zeker voelt. Je mag gewoon iemand, een buurman of iemand met veel verstand van zaken meenemen naar een gesprek met de consulent van de sociale dienst van je gemeente. Met zijn tweeën kun je je beter voorbereiden en kun je scherper bekijken of het gesprek verloopt volgens de regels en sneller naar je hand zetten.

Tip 1C: Overweeg of het handig is om de gesprekken op te nemen

Het kan handig zijn om gesprekken met de ambtenaar van de sociale dienst op te nemen. Je hebt het recht om dit te doen en hoeft niet eens van tevoren te worden meegedeeld, zolang je zelf deelnemer bent van het gesprek. Het is wel netjes dit wel te doen. Het kan handig zijn als bewijs voor gemaakte afspraken en controle op het gedrag van de ambtenaar. Ook verandert de toon van de gesprek en is men minder geneigd tot intimida. Zie hier de spelregels van de Nationale Ombudsman.

Ook werkleerbedrijven en commerciële re-integratiebedrijven (niet-ambtenaren) kunnen zich niet aan een verzoek tot opname onttrekken. Licht hen altijd van tevoren in. Bij weigering ga dan te rade bij je gemeenteconsulent.

Op elke smartphone kun je eenvoudig een app installeren die geluidsopnamen kan maken. Hetzelfde geldt voor opnames van telefoongesprekken.

 

 

(h2) Respect

Respect en decorum (netjes gedragen) tijdens de gesprekken die je voert zijn zeker van belang. En niet alleen omdat het per wet verplicht is gesteld (wat nogal bevoogdend is). Boos worden heeft geen zin en er wordt dan alleen maar op je neergekeken. “Dan ben je er weer zo een” in hun ogen. Hier een paar tips:

Tip 2A: Gedeeld belang maar wel (ook) volgens jouw eigen definitie

Respect kan enkel weerspiegeld worden in een gedeeld belang dat door beide partijen is gedragen. Bij intakegesprekken proberen gemeenten/instanties je vaak direct tot het accepteren van een baan te dwingen, Hoe sneller hoe beter, is het devies. Dit gaat soms gepaard met de nodige dreigementen en vaak onder het mom van ons belang is het jouwe. Trap er niet in! Als de geboden baan je niet past, dan is dat ook voor hen niet handig. Jouw belang is een geschikte, passende baan waarin je voor langere periode kan werken, en dat zou ook hun belang moeten zijn. Want ook zij willen toch niet dat je na een maand weer terugvalt in de bijstandsregeling. Wijs ze daarop en stel dit, mits mogelijk vervolgens met elkaar vast. (En maak daar een aantekening van en bevestig dat dan per mail).

Tip 2B: Gunfactor en band opbouwen met de consulent

Lang niet alle ambtenaren/klantmanagers van de SD of re-integratieconsulenten zijn van kwade wil. Er zitten hele goede en professionele mensen bij. Hou dat in de gaten. Velen hebben zelf ook moeite met wat ze nu van wet en college moeten doen, maar kunnen dat niet zeggen. Wees daarom respectvol en probeer ondanks verschillen van mening voorzichtig een band met hen op te bouwen en waar mogelijk hun sympathie te winnen. Ze kunnen soms veel betekenen voor je achter de schermen, maar dat moeten ze je wel gunnen (gunfactor). Bovendien, kwaad worden en schelden werkt echt altijd tegen je.

Tip 2C: Als een consulent je niet ligt…

Het neemt niet weg dat je een kwaaie kan treffen. Iemand die je niet ligt of enkel op ‘scoren’ uit is; het beste is dan om heel duidelijk aan te geven wat je probleem is. Per mail en onderbouwd. Luistert hij niet dan kun je per mail vragen om van contactpersoon te wisselen. Helpt dat niet, schrijf dan nogmaals een mail aan het hoofd van de dienst en start tegelijkertijd een klachtenprocedure. Als je dit doet laat je dan goed informeren hoe dit in zijn werk gaat.

(h3) Kennis (= macht)

Een goede voorbereiding is het halve werk. Bereid je op elke afspraak goed en secuur voor, en zorg dat alles wat je van wet, personen, instituties kan weten, ook daadwerkelijk weet:

Tip 3A: Ken de wet en de relevante collegebesluiten

Als je weet hoe de Participatiewet in elkaar zit en hoe jouw gemeente deze t.a.v. de bijstand exact heeft geregeld, kun je je niets wijs laten maken. Laat je inlichten. Ook bij de gemeente zelf, sites, of telefonisch. En als je iets hoort tijdens een gesprek dat je niet weet, maak een notitie en zoek het thuis uit, zodat je de volgende keer van repliek kan dienen of per mail. Zij moeten zich dus ook -net als jij- aan de regels houden.

3B: Weet wie je tegenover je hebt

Zeker bij het eerste gesprek kan het helpen als je weet wie er namens gemeente of re-integratiebureau tegenover je zit. Je kunt veel op Facebook, Twitter of Linkedin van iemand terugvinden. Andersom zijn jouw profielen zeker gecheckt. Het helpt soms om te weten wat de hobby’s (Facebook), dagelijkse beslommeringen (Twitter) of werkervaring (Linkedin) van je gesprekspartner zijn. Je maakt dan makkelijker contact, kan op gezette momenten refereren aan zijn of haar persoonlijke context en hebt de handvatten om het initiatief van het gesprek te pakken.

3C Weet met welke instantie je van doen hebt, op welke wijze ze gefinancierd worden, wie hun opdrachtgever is, etc.

In eerste instantie heb je met de gemeente van doen, maar vaak bemiddelen ze je door naar ofwel een commerciële of meer naar non-profit (not for profit) neigende bemiddelingsbureaus. Bestudeer ook wie ze zijn, wat hun geschiedenis is en hoe ze gefinancierd worden en vooral welke toon ze aanslaan op hun site. Vaak richten commerciële bureaus zich uitsluitend op hun opdrachtgevers (de gemeenten) en niet op jou als werkloze. Dan weet je direct hoe laat het is (zie ook 3F). Bij bureaus met een wat socialere insteek, is het handig na te gaan hoe ze gefinancierd worden en of ze recentelijk nog gereorganiseerd zijn. Je wilt weten wat hun beleid is t.a.v. werklozen en met welke insteek ze jou naar werk bemiddelen.

3D: Doe nooit teveel beloften & maak aantekeningen & hou hen ook aan de door hen gedane beloften (Kijk eerst de kat uit de boom)

Belofte maakt schuld. En de persoon tegenover je zal je het liefst snel aan allerlei beloften willen binden. Neem bedenktijd, stel beloften uit totdat je je er zeker over voelt. Zeker als je je al nerveus en ongemakkelijk, of in een hoek geduwd voelt. Kijk in het begin van een traject even de kat uit de boom. Maak intussen wel aantekeningen van zaken die je niet leuk vindt, of kan gebruiken voor je blog en noteer ook de door hen gedane beloften. Als deze voor jou gunstig zijn, is het goed deze later nog even per mail samen te vatten en op te sturen. Dan heb je het zwart-op-wit.

3E: Onderzoek de werkgever en de vacatures die je geboden worden

Als men je een vacature voorhoudt, onderzoek dan de werkgever en controleer of de vereiste competenties passen bij het geboden loon. Veel gemeenten subsidiëren werkgevers die bijstandstrekkers in dienst nemen. Die werkgevers bieden vaak te lage lonen voor werk dat hoog gekwalificeerd is. Het helpt als je weet of er een dergelijke subsidieconstructie bestaat in jouw gemeente, want sommige werkgevers maken daar flink misbruik van. Er bestaat zoiets als een werklozenmarkt waarop anderen aan jouw arbeid verdienen terwijl jouw loon het wettelijk minimum nauwelijks overstijgt. Ook daar kun je je tegen weren.

Vergelijk dus de vacature met gelijke functies bij andere werkgevers en maak daar een overzicht van. Je kunt kijken naar eventuele Cao-loonschalen of gewoon een andere werkgever bellen en vragen wat het loon is van een bepaalde functie. Het beste is dan om dat secuur bij meerdere werkgevers te doen. Dat biedt je de argumenten om -hoewel je niet weigert- wel helder en overtuigend te beredeneren waarom je het niet ziet zitten. In laatste instantie -als men je erg onder druk zet- kan je ook hier weer dreigen dat je gaat bloggen over de werkgever. Bemiddelaars schrikken daar meestal al voor terug. Mocht je hier hulp bij nodig hebben, mail me gerust.

3F Juridische hulp

Juridische hulp is er altijd en kost vaak niets. Behalve veel gratis rechtshulpdiensten is er op internet ook veel te vinden. Marijke de Weger bijvoorbeeld (bezwaarbijgemeente@gmail.com en www.bezwaarbijgemeente.nl) staat je waar nodig met goede juridische adviezen bij. Je kan je ook bij deze Facebookgroep aansluiten.

Praktische weetjes die je helpen tijdens gesprekken met de consulent/ambtenaar:

3G: Weiger nooit expliciet een aangeboden baan/traject/tewerkstelling

Ik herhaal maar even dat volgens de wet (Partcipatiewet art 9 lid 1 a,b en c) je niet mag weigeren. Daar ben je je van bewust. Maar je mag (zie tip B) wel zeggen wat je van het banenaanbod vindt. Subtieler is om vanuit het gedeelde belang (tip 2A) te zeggen dat alternatieven je wellicht beter zullen af gaan, of dat er eerst een paar andere condities moeten worden vervuld. Uit wel je bezwaren dan in de vorm van: “als het moet dan moet het, maar gezien mijn achtergrond, werkervaring, diploma’s fysieke gesteldheid etc….” Weiger je wel expliciet, dan kan dat tegen je worden gebruikt. Maak in je benadering onderscheid tussen ambtenaren en niet-ambtenaren (zie 3H, 3I.)

3H: Dreigen met sancties (kortingen etc) van niet-ambtenaren

Alleen ambtenaren van de sociale dienst van jouw gemeente zijn bevoegd om aan jou kortingen of andere disciplinaire maatregelen m.b.t. de bijstandstoelage op te leggen. Medewerkers van allerlei re-integratiebureaus dreigen er soms mee. “Je moet dit doen, anders wordt je gekort.” Wijs ze er dan direct (beleefd) op dat

(1) ze hiertoe formeel niet bevoegd zijn,

(2) je van ongegronde dreigementen niet gediend bent en

(3) dreigen sowieso geen gezonde basis is voor een goede samenwerking en

(4) je omgekeerd ook de gemeente kan inlichten over hun (dreig-) gedrag (de gemeente is opdrachtgever en zij zijn dus net als jij schatplichtig aan het college). Bovendien kan je ook over hun bejegeningswijze bloggen.

3I Controle op sollicitatieplicht: ook alleen gemeentelijke ambtenaren.

Ook hiertoe is geen andere instantie bevoegd dan de gemeente zelf. En ook al menen sommige gemeenten deze controle te kunnen delegeren aan derden, formeel (juridisch)is dat volstrekt onmogelijk. Als jouw ambtenaar beweert dat deze of gene bemiddelingsbureau wel bevoegd is je op de sollicitatieplicht te controleren, dan zou je dat graag bewezen willen zien, een contract waarin deze bevoegdheden gedelegeerd zijn. Neem van mij aan, een contract dat de formele bevoegdheden van de gemeenten t.a.v. hun burgers overdraagt aan instanties die niet tot de overheid behoren, bestaat niet of heeft geen juridische grondslag. De Participatiewet wijst het college aan als haar uitvoerder, niet een (commercieel) bemiddelingsbureau. (geldt ook voor 3H). Gek genoeg is het wel degelijk de praktijk in Nederland dat niet-ambtenaren zich allerlei bevoegdheden permitteren.

 3J. Wees op je hoede voor commerciële bureaus en gebruik eventueel de WOB

Kijk eens naar bijvoorbeeld bureau Agros, een schoolvoorbeeld van een instantie die aan jou geld probeert te verdienen.

Het kan zijn dat jouw gemeente je stuurt naar een soortgelijk commercieel re-integratiebureau. Dat kan soms positief zijn, maar wees bewust dat zij geen enkel ander belang hebben dan geld aan jou verdienen. De gemeente betaalt hen per gelukte re-integratie en als ze daarbij als uitzendbureau functioneren dan strijken ze ook nog een percentage van jouw loon op. Dubbel verdienen! Voor jou is het gunstig te weten hoe de betalingsconstructie in elkaar zit. Wanneer geeft de gemeente het bureau geld voor jouw bemiddeling en hoeveel is dat. Ik ben er i.v.m. Agros achter gekomen door gebruik te maken van de Wet Openbaarheid Bestuur waardoor ik het contract tussen Agros en mijn gemeente (Haarlem) heb mogen inzien.

Zo kwam ik erachter dat Agros pas geld kreeg als ik drie maanden ergens werkte. Dus had ik kunnen zeggen toen ze mij een vakkenvulbaantje aanboden, dat ik het daar niet drie maanden vol kan houden. (Ze lieten ineens niets meer van zich horen)

3K Bij gedwongen werkervarings/tegenprestatietraject

(Tip van Doree) Het enige verzet dat je kunt bieden als uitkeringsgerechtigde, is een salaris eisen als je in een werkervarings- en/of tegenprestatietraject geduwd wordt. Niet het werk an sich weigeren maar eis er een salaris voor conform vergelijkbare CAO standaard. Maak er kabaal over, hang het aan de grootste klokken die je kunt vinden.

Ambtenaren/consulenten volgen gesprekstrainingen (lees dit artikel uit de VN) met als doel jou in zo min mogelijk tijd tot arbeid te dwingen. Hieronder volgt een schets van een tweetal trucs dat zij kunnen toepassen en een mogelijke responsestrategie:

1, Werkloosheid reduceren tot uitsluitend het probleem van de werkloze

Met legt het probleem van werkloosheid bij jou persoonlijk neer. Alsof het een ziekte is, en iets dat jij alleen jij zelf kan oplossen. Trap er niet in. Jouw werkloosheid is in de eerste plaats een gevolg van macro-economische invloeden op de arbeidsmarkt. Zeg dat ook, en zeg ook weer dat je niet gediend bent van dit soort trucjes, dat het werkloos-zijn is al vernederend genoeg is en je er niet op zit te wachten dat dit jou persoonlijk verweten wordt ect.

2. De omkering: “Vertel mij eens hoe ik jouw probleem kan helpen oplossen?”

Gerelateerd aan 1: het is het vaak zo dat consulenten hun opdracht en probleem willen gelijkstellen aan die/dat van jou (zie ook Tip gedeeld belang..). Men vraagt jou aan te geven hoe je hun (dus ook jouw) probleem kan oplossen. Trap ook hier niet in. Wijs ze op het feit hun opdracht niet per se samenvalt met wat jou te doen staat. Als men vraagt “Wat zou jij doen in mijn plaats?”, zeg dan iets in de trant van dat dit een ongepaste vraag is, en je erop vertrouwt dat hij/zij als professional dat zelf behoort te weten, en eventueel dat dit een retorische truc is. “Uw en mijn positie vallen niet samen, mijn belang is passend werk, uw belang is wellicht snel scoren (mij tewerkstellen) en dat is een ander belang dan het mijne.”

3M. Zoek en maak contact met andere bijstandgebruikers op internet

Je bent niet alleen. Heel veel mensen delen hun ervaringen op het internet. Bijvoorbeeld het in 2013 opgerichte Meldpunt Misstanden Uitkeringen geeft veel tips en info om met de moeilijkheden om te gaan. Ook op twitter, zoek eens op #bijstand en je komt veel info tegen en veel andere werklozen. Je bent zeker niet de enige en samen sta je sterk.

 h4 Sociale Media e.a. als middel

Word je gedwongen de tewerkstelling te accepteren of zonder respect behandeld, dan staat het je vrij erover te bloggen met naam en toenaam van bedrijf of re-integratiebureau of gemeente. Dit is een machtig middel om invloed te krijgen. Zelf blogde ik en verspreidde mijn schrijfsel via Twitter en Facebook. Je kan deze media gebruiken om misstanden aan de kaak te stellen gedurende jouw traject. Gemeenten en bureaus worden heel nerveus als ze genoemd worden in het publieke domein. Wees je ervan bewust dat exposure zich ook tegen je kan keren, Mijn ervaring ligt vooral bij het bloggen en mijn tips hebben vooral daarop betrekking.

4A: Blog strategisch..

Je kan gewoon bloggen over wat je meemaakt tijdens jouw traject, maar denk goed na als je daarbij ook de gemeente/instanties noemt. Dit heeft zeker effect. Je betrekt dan de publieke ander in jouw traject. Dat geeft je een sterke positie, mits je zorgvuldig te werk gaat. Denk wel na over je doel.

4B. Respect en Decorum (weer), vermijd boemerangeffect

In mijn eerste blog over Pasmatch, heb ik de re-integratieconsulent die mij respectloos behandelde per mail ingelicht dat de blog over hem online stond. Ik ging daarbij heel ver en noemde zijn naam. Achteraf was het misschien beter om direct te anonimiseren, al schrok hij zich het apelazarus. Mijn doel: altijd, respect afdwingen, om daarna te kunnen onderhandelen. Een paar dagen later had ik een goed gesprek met zijn divisiemanager, afspraken gemaakt en inderdaad daarna het stuk geanonimiseerd. 

Wees je er van bewust dat heel veel anderen de blog ook lezen, en je wil niet als arme-ik of woest scheldende wildebras bekend worden, want dat kan als een boemerang werken en zich tegen je keren.

4C: Smaad en laster 

Vermijd dus smaad of laster. Klik op de link als je wil weten wat deze termen in juridische zin betekenen. Je maakt je niet heel snel schuldig aan smaad of laster, maar het is goed te weten wat dit is, als instanties je dit gaan verwijten (en sommigen doen dat vrij snel en ongegrond).

4D: Ga te werk als een onderzoeksjournalist

Als je schrijft ga dan te werk als een goede journalist, doe onderzoek en onderbouw je argumenten. Probeer te negatieve typeringen (bijvoorbeeld ‘fascist’) te vermijden. Hoe beter je argumenten en onderzoek, hoe serieuzer mensen je nemen en hoe meer effect je blog heeft. Je blog kan dan gemakkelijker door andere sites of kranten als bron kunnen worden gebruikt.

4E: Verspreiding

Hoe meer mensen je bereikt hoe beter. Denk wel een beetje na over wie je wil bereiken. Verspreiden per Twitter en Facebook gaat het beste als je een breed en uitgekiend netwerk hebt. Deze kan je opbouwen: zo kan je bijvoorbeeld

– Locale media/kranten betrekken door hun twitteraccounts in je tweet te noemen, naast hen te volgen

– relevante hashtags (bijvoorbeeld #bijstand) gebruiken als je je bloglink twittert

– een link naar je blog plaatsen op relevante sites of Facebookgroepen

– veel lotgenoten en invloedrijke mensen op Twitter en Facebook vragen of ze jouw bloglink willen delen. Op Facebook kun je bovendien bepalen wie de post ziet en wie niet.

Tot slot:

Tot zover mijn tips en tricks. Als je opmerkingen hebt of verbeteringen, geef dan commentaar als je wilt. Ik zal deze blog blijven updaten. Er zijn vast nog heel veel zaken die beter kunnen*.

Mij kan je bereiken via graafsven@gmail.com, ik ben altijd bereid om -indien dat zinvol is- advies te geven of gewoon mijn ervaringen te delen.. Ik wens jullie heel veel sterkte.

 

* met dank aan Mevr. drs A. Smit en “De Mondige uit Geldrop-Mierlo” voor de taalkundige correcties.

 

 

 

 

 

 

43 responses

  1. Als je weigert te werken zonder loon wordt je inderdaad waarschijnlijk gekort op je uitkering. Je kunt wel accepteren dat je moet werken maar tegelijkertijd een bezwaar indienen tegen het feite dat je gedwongen wordt te werken zonder loon. Je kunt ook proberen een loonvorderingsprocedure te beginnen. Enkele argumenten die je kunt gebruiken om een bezwaar in te dienen zijn: 1. Je wordt gedwongen regulier (betaald) werk te doen, 2. Het werk wat je moet doen draagt er niet toe bij dat je achterstand op de arbeidsmarkt wordt verkleind (geen scholing of begeleiding).

    • Let wel even op: het dwingen tot het verrichten van arbeid zonder dat daar loon tegenover staat is een vorm van dwangarbeid of zelfs slavernij. Dit mag niet en is grondwettelijk verboden! Als je werkt heb je recht op loon. Punt!

      • Hoe werkt dit als ze zeggen dat je proefmaand werkt met behoud van uitkering. Daarbij is mijn uitkering nog niet toegekend. En dan zou het een aanvulling zijn (ioaw) op wat mijn man verdiend. Als de uitkering komt zal die onder de 300 euro zijn. Mogen ze dan eisen dat je gaat werken zonder bijbetaling tot normaal loon? De baan is wel de moeite waard.

  2. Bedankt voor de tips, daar ik enkele typfouten heb ontdekt in deze blog, wil ik deze wel corrigeren.

    Het artikel is niet zozeer voor mij bedoeld, maar kan er goed inkomen dat veel mensen in de bijstand hier veel aan hebben.

  3. Goede tips maar ook persoonlijk. Ik heb enkele andere tips/ervaringen. Onder H 3k- De omkering. “Vertel mij eens hoe ik je probleem kan oplossen?”. In tegenstelling tot je tip. Daaraan werk ik altijd mee. Bijstand is ook een probleem en geef de consulenten de mogelijkheid hun werk te doen. Vaak willen ze echt helpen en niet alleen maar scoren. Mijn tip is: vraag de consulenten of je je als bijstand ontvanger schuldig moet voelen. Ik zeg dan altijd dat ik me alleen schuldig zou voelen als er werk is wat ik kan doen, maar niet gedaan wordt. Als dat werk er niet is – wat vaak het geval is- hoef je je ook niet schuldig te voelen.

    Mijn ervaring is tevens dat consulenten vaak zeggen dat je zenuwachtig bent. Vaak is dat niet zo maar dat willen ze blijkbaar. Wie nerveus is, is onzeker, bang enz. Dat geeft ze gevoel van macht. Ik weet dat en bij het eerste gesprek zeg ik dat ik een nerveus type ben, altijd, en of ze daarmee rekening willen houden. Werkt prima.

    • Een weloverwogen reactie en een heel goed punt, dank je wel. Ik ging in punt 3k uit van de kwade bedoeling, namelijk om je onder druk te zetten, alsof JIJ het probleem bent. Maar als die zin door een consulent met goede bedoelingen, als een oprechte opening, wordt uitgesproken, dan geef ik je helemaal gelijk en is je tip een hele goede.

  4. Erg goed om te lezen dat mensen hier voor hun rechten opkomen. Het is immers geen pretje om in de bijstand te zitten. Ik gun iedereen een baan waar hij/zij gelukkig is.

    Toch krijg ik hier een nare bijsmaak van en dat gaat puur om de argumenten die erop gericht zijn om onder een ongewenste baan uit te komen. Alsof het vies is om te werken in een functie die je niet wilt…. In bovenstaande tekst lees ik over trucjes om onder een baan uit te komen die je liever niet wilt hebben. Dat vind ik behoorlijk ongezond. Hoe ongewenst de baan ook is, je verkiest dan wel een uitkering boven een betaalde baan. Dat lijkt mij ook niet de bedoeling. Je kunt altijd doorsolliciteren vanuit een plek waar je het niet naar je zin hebt. Zo vergroot je je kansen ook nog. Immers, solliciteren vanuit een baan is sterker dan vanuit een uitkering. Ook breng je zelf brood op de plank en dat voelt goed!

    Ik wens iedereen heel veel succes in de bijstand. Ik weet uit ervaring dat het geen pretje is, maar ook werken in een baan die je liever niet wilt geeft mij meer energie dan het hebben van een uitkering.

    • Nee, geen argumenten om onder een baan uit te te komen, maar om uit de uitkering te komen op een manier die respectvol is en ook om juist een baan te krijgen die passend is dat met er op langere termijn aan gebonden is. Zo heb ik het geschreven, met dat motief en zo ben ik er zelf ook uit gekomen. Ik wijs in dit verband echt op het punt van het gedeelde belang.

    • Ik ben het eens dat solliciteren vanuit een baan je een betere positie geeft dan solliciteren vanuit een uitkering. Dat doe ik ook. Een uitkering paste mij ook niet. Het bezorgde mij veel stress en frustratie waardoor ik heel snel maakte dat ik een baan kreeg. Ver onder mijn niveau heb ik 3 jaar later nog steeds deze baan en ben ik er financieel zelfs op achteruit gegaan. Maar het is nog altijd beter dan bejegend te worden zoals Sven beschrijft. Had ik kennis kunnen nemen van deze punten dan had ik denk ik op een andere manier uit kunnen stromen naar werk ipv halsoverkop de eerste de beste slechte baan aannemen. Ik zie Sven zijn punten niet om onder een baan uit te komen. Naar wat ik begrepen heb heeft Sven gewoon een baan gevonden maar had hij na een periode in het buitenland gewoond te hebben niet direct een baan in Nederland zodat hij wel aanspraak moest maken op de bijstand. Ik kan mij voorstellen dat hij dit wel een beetje op een normale manier en met een zekere rust wilde doen. Ik moet wel eerlijk zeggen dat de fb pagina waar hij zijn stuk heeft gepost over het algemeen weinig constructieve postings bevat. Het is hoofdzakelijk veel klagen. Het stuk van Sven is heel constructief en bruikbaar voor de persoon die serieus bezig is om uit de uitkeringsituatie te komen.

      • Hai Sadie, Dank je wel voor je leuke reactie, het klopt wat je zegt idd. Constructief op weg geweest naar een baan, en inmiddels ben ik weer onder de pannen. Voor wat betreft het Meldpunt waar: ik ben met de beheerders in contact, en zij staan er -weet ik- zelf niet anders in dan ik. Maar vele anderen laten zich wel kleinmaken en dat weerspiegelt zich in veel posts. Dit soort posts niet aan bod laten komen is dan ook niet goed, dat is dan weer een dilemma. Ik vraag de beheerders om zelf even te reageren.

        • Ik zou er ook niet direct ervoor kiezen om bepaalde negatieve postings direct te verwijderen. Men schrijft toch uit een vorm van frustratie en onmacht. Helaas worden de zaken door enkele steeds dezelfde mensen zo opgeblazen dat het lijkt alsof iemand nooit meer uit de situatie van uitkeringgerechtigde kan komen. Ik geloof heel sterk mijn situatie vandaag niet bepalend is voor mijn toekomst. Met andere woorden met tips, hulp, handvaten van oa ervaringsdeskundigen denk ik is iemand in staat een andere wending aan de huidige situatie te geven. Ik ga in ieder geval gewoon door met solliciteren terwijl ik gewoon werk en ik merk dat de arbeidsmarkt al wel verbeterd is. Het gaat goedkomen.

    • Als reactie op RW kan ik alleen maar zeggen dat ik het ongezond vindt dat er misbruik wordt gemaakt van mensen die altijd gewerkt hebben en door de crisis in de bijstand belanden, goede werk ervaring en diploma’s hebben deze mensen zwaar ongeschoold en minimum werk aangeboden krijgen. Overigens staat dit totaal niet in verhouding met hoe de rest van de wethouders/politici enz leven, met miljarden aan wachtgelden jarenlang zonder maar iets te hoeven doen. Als bijstand moet je je laten vernederen, dingen doen waar je hart van samenknijpt (3x per week jezelf voorstellen aan een groep) is voor veel mensen zo eng, maar het moet, ik ken er een paar die oxazepam hebben gevraagd aan hun huisarts. En deze lieve onmondige mensen zijn zeker niet te beroerd om te werken. Het is allemaal zo makkelijk naar beneden trappen maar juist bovenin zou er iets moeten veranderen, eerlijk verdelen van, rechtvaardigheid enz. Schofterig gedrag van politici en wethouders die jaren thuiszitten als ze zelf ontslag nemen, is geloof ik in 3 jaar al 1000 X voorgekomen, dat kost de samenleving veel meer.

  5. Neem contact op met clièntvertegenwoordigers, belangenbehartigers en/of de Gemeentelijke Ombudsman. Z.g.a. iedere gemeentelijke sociale dienst heeft een Clièntenraad die functioneert al naar gelang er ervaringsdeskundigen in de raad zitten. Meestal een deel cliènten en een deel organisatievertegenwoordigers. Tijdens mijn, bijna zes jaar durende, raadslid periode in de clièntenraad van de DWI Amsterdam heb ik aan den lijve ondervonden hoeveel know-how de raad had en welke contact mogelijkheden er wel niet waren voor vragen e.d. Ook het meegaan naar ‘spannende’ gesprekken behoorde tot de mogelijkheden. Inspreken op antwoordapparaat waarna terugbellen volgt. De Cl.raad A’dam was wel één van de meest proffessioneelste van het land. GRTZ>Marko.

  6. Ik merk dat u inmiddels de link van de namaak pagina veranderd heeft naar de echte MMU pagina: https://www.facebook.com/groups/177207305762866/?fref=ts
    Heel goed dat u de moeite heeft genomen om de juiste te plaatsen maar nu klopt mijn reply eigenlijk niet meer omdat u nu wel de echte link heeft geplaatst, voor de goede volgorde zou het fijn zijn als u de moeite wil nemen om die reply van mij te verwijderen.
    Alvast bedankt.
    Mvg, Wim

  7. Hoi Sven. Lof voor jouw inzet voor ons goede doel.
    Binnenkort houd m’n WW op en ben ik dus veroordeeld tot de bijstand.
    Omdat ik 55+ ben schijnt daar nog een tussenfase in te zitten, maar financieel zal dat niet veel uitmaken in vergelijk met een bijstandsuitkering. Sterker nog, soms denk ik dat er meer éénmalige tegemoetkomingen in bepaalde kosten bestaan die er bij ‘t UWV niet zijn…
    Auto’s, sieraden en spaargeld behoren tot mijn verleden en ik woon in een huurwoning dus wat dat betreft staat hier een kale kip.
    De dingen die je aanhaalt zijn erg herkenbaar met de ervaringen die ik heb met ‘t UWV.
    Na ieder gesprek met de consulent ben ik naderhand eigenlijk altijd een beetje woedend over wat er nu weer gezegd is m.b.t. mijn uitkeringssituatie.
    Tijdens het gesprek ben ik dan niet alert genoeg om meteen adequaat te reageren, en soms trek ik de dingen naderhand uit hun verband aan de hand van mijn herinneringen.
    Dat laatste word (uit liefde) dan op mijn hart gedrukt door mensen die er niet bij waren en dan vooral om de boel te sussen.
    In ieder geval heb ik last van boosheid en daar wil ik van af. Bovendien wil ik bij terechte nijd mijn klacht daarover goed kunnen onderbouwen en de uitspraken kunnen bewijzen.
    Het zit em vaak in de kleine dingetjes waardoor je die bijna ziekmakende gevoelens van intimidatie en kleinering hebt.
    Het is daarom logisch om iemand mee te nemen bij zo’n gesprek voor de perceptie en vooral de relativering achteraf, maar is het ook toegestaan om een geluidsopname te maken? De meeste mobieltjes hebben wel een dergelijke functie voor het maken van een geluidsopname heden te dage.
    Dank en nogmaals; keep up the good work.

    • Ja dat is toegestaan. En zelfs zonder aankondiging bij ambtenaren zolang je zelf gesprekspartner bent.

  8. In een gesprek met Agros vroeg de man mij naar mijn klachten: “maar wat mankeert u dan?”

    Ik antwoordde hierop: “Hoezo? Bent u arts?”
    Agros: “Uhm, nee”
    Ik: “Hoe kunt u dan mijn klachten beoordelen als u geen arts bent?”
    ——–
    Niemand behalve een arts kan en mag jouw klachten beoordelen!
    Laat jouw klachten ‘inkaderen’ door daarvoor gespecialiseerde instanties.

    Gemeenten hebben zo hun eigen contracten met instanties zoals Argonaut Advies en SCIO consult. Deze instanties rapporteren via een belastbaarheidsonderzoek die uitgevoerd wordt in opdracht van de gemeente.

    Let op, dit advies/verslag valt onder medische gegevens en mag zonder jouw uitdrukkelijke toestemming door de gemeente geen inzage worden gegeven aan Agros, Pasmatch en dergelijke burger instanties.
    Wat de gemeente alleen kan doorgeven zijn de kaders waarin het advies/ verslag in voorziet. De kaders waaraan passend werk moet voldoen.

  9. Heel erg bedankt voor jouw artikel met allerlei tips and tricks. Er staan dingen in waaraan ikzelf nog niet heb gedacht, maar ook staat er iets in die ik al wel heb geprobeerd (nog voor het lezen van jouw blog) Alleen had dat wel een averechts effect op mij. Het gaat over de uitgewerkte uitleg 3k, het punt ‘hoe kan ik jouw probleem oplossen?’ Deze vraag kreeg ik ook van een re-integratiebegeleidster (‘Waarmee kan ik jou helpen?’ ) , en ik gaf een vergelijkbaar antwoord zoals onderstaand in deze blog staat beschreven. Ik zei tegen haar dat zij de professional is, en dat het aan haar is om zelf uit te zoeken hoe zij vorm geeft aan de re-integratiebegeleiding. Blijkbaar wist zij niet hoe ze daarmee om moest gaan. Ze koppelde niet een reactie naar mij toe terug (Deze conversatie vond plaats per mail) Nee, wat deed zij? Ze belde op naar de opdrachtgever (in mijn geval UWV, daar gebeurt het allemaal net zo op dezelfde manier) Zei daar tegen dat ze met haar rug tegen de muur stond n.a.v. mijn opmerking, en voegde eraan toe dat ik weigerde mee te werken aan het re-integratie traject. Gevolg: Ik moest op gesprek komen bij de arbeidsdeskundige, waarin mij werd gezegd dat het bureau het traject heeft stopgezet, dat ik mijn terugkeer naar de arbeidsmarkt zelf hebt belemmerd, en dat ik daardoor 25% gekort werd op de uitkering.

    Dus… Pas wel op wat je tegen zo’n begeleidster zegt. Ze koppelen alles terug naar hun opdrachtgever (Gemeente en / of UWV)

  10. Dank je voor al het schrijven hier.
    inderdaad voelt het zo machteloos in die bijstandsgesprekken.
    na die tijd weer huilen door het respectloze en geen medewerking
    op vooruitgang vanuit je c.v en vraag naar aanvullende opleidingen waardoor je wel aan een blijvende baan kunt komen.
    langdurig werkeloos kom je dan in na zoveel jaren inzet met alle brave acties meegedaan.
    3 mnd. gratis moeten werken om te zien of je wel wilt werken?
    mensvernederend voelt het, ze zeggen voor die tijd dat er geen baan uit voor komt.
    steeds dingen doen waarbij er geen stuiver meer op je rekening komt.
    je eigenwaarde bewaren onder valse beschuldigingen en bedreiging op onveiligheid inspelen.
    Ik kan het niet geloven nog dat het echt in dit land allemaal gebeurd.
    ik hield mij stil, jaaaarenlang, dacht echt dat ik het verknalde, gewoonweg niet aan een fatsoenlijke stabiele baan komen,
    schaamte naar de mensen om mij heen, stil houden en zelf met die bijstand zien te dealen.
    Dag en nacht met de regels bezig in je hoofd.
    nu zie ik dank zij zulke mensen die durven te bloggen dat er een punt komt van voor je eigen belang in kracht en wijsheid voor jezelf opkomen.
    Heel goed in de gaten krijgen dat er inderdaad geld aan mijn acties verdiend word en geen greintje belangstelling is van bedrijven dat mijn rekening omhoog gaat.
    Dit moeten geloven in Nederland is haast onvoorstelbaar.
    Helaas moet ik het geloven door eigen feiten.
    Moge vele levens in de armoede verlicht en veranderd worden.
    Dat recht hebben we toch in ons land?

  11. Fijn dat je deze tips en tricks met ons deelt! Na 28 jaar werken ook in de bijstand beland, en kan je zeggen het is een hel. 3x per week je melden om als een kleuter benaderd te worden. Natuurlijk wil je liever geen bijstand, maar ze doen daar inderdaad alsof je niet wil werken, alsof het aan jou ligt terwijl elke dag in de krant staat waar er nu weer duizend mensen uitmoeten. Ik kreeg een baan aangeboden, werken met behoud van uitkering en die heb ik tactisch geweigerd. Gezegd dat ik wel wil maar dan gewoon salaris wil ontvangen omdat ik met 28 jaar werkervaring niet nog iets moet leren -de baan was simpeler dan ik heb gedaan – . Nou vervolgend krijg ik te horen dat ik arrogant ben, mijn houding verkeerd is en niet goed uit mijn ogen kijk? Ik heb niet fel gereageerd, vindt het gewoon heel asociaal. Iemand aanvallen op zijn Zijn. En het klopt gewoon niet, want zo heb ik me zeker niet opgesteld, het is alleen omdat ik die baan met salaris wilde. Wie zijn zij om over mij te oordelen? Hiermee draagt een coach toch niet bij aan een fijne samenwerking, coaching is opbouwend en niet naar beneden trappen en mensen onzeker maken. En dat is wat gebeurd, niet alleen bij mij persoonlijk bij andere ook in de groep. Ik zeg altijd een echte goede leider die laat zijn medemens beter voelen ipv slechter. Ik vind je site super, het geeft mensen een hart onder de riem. En ik hoop dat ik snel een baan vind. En Nee niet elke baan wil ik aannemen want ik wil me wel graag goed erbij voelen zodat ik ook op de lange termijn uit de bijstand blijf. Maar dat is niet de bedoeling volgens mijn werkcoach. In ieder geval zal ik nooit werkcoach worden, bahbah zo je geld verdienen over andermans rug, misselijk gewoon. Teken allemaal ook even voor het basisinkomen

    • Dank je wel voor het compliment, ik hoop dat u snel weer een baan vind die bij je past. Het basisinkomen, daar ben ik het helemaal mee eens trouwens.

  12. kun je me hiervan de laatste versie mailen, bij voorkeur MET er in verwerkte tips en opmerkingen van allen hier boven?
    vrgr AS

  13. Na deze blog gelezen te hebben begrijp ik niet dat de meer dan 450.000 bijstandsgerechtigden als tamme konijnen in een hok opgesloten blijven zitten.
    Waar zijn deze mensen samen met de 600.000 mensen in de W.W. en de 820.000 ZZPers
    (waarvan heel veel gedwongen ZZPers uit de bouw sector) die voor een zo laag mogelijk uurloon tegen elkaar uitgespeeld worden door het bedrijfsleven, daarbij opgeteld de mensen die niet bij het UVW ingeschreven staan als werkzoekende maar ook graag zouden willen werken,waar?
    Heb geenszins de intentie om op te ruien of de boel op te stoken maar het kan toch niet zo zijn dat er geen enkel weerwoord meer is tegen een participatiewet waar bijna geen enkele Nederlander achter staat behalve dan de stichtingen die grof geld verdienen over de rug van de bijstandsgerechtigde (en dan is er ineens wel werk?)en natuurlijk niet te vergeten de moderne koppelbazen de uitzendbranche die in samenwerking met het bedrijven mensen detacheren die na 5 jaar werken(in dezelfde functiegroep)hun rechten terug verdiend hebben.Sowieso de eerste 5 jaar niet pensioens plichtig.Hoe heeft dit in Nederland kunnen plaats vinden zonder ook maar ėėn onvertogen woord?Komt dat door de jarenlange Postbus 51 mededeling “De maatschappij dat ben JIJ”?,ikke, ikke, ikke ben klant manager van een gemeente en dien als zodanig de opdrachtgever en zet alle compassie,emotie,sympathie en empathie overboord voor mijn eigen succes en C.V…
    I rest my case…

  14. Bouwafval, inderdaad, goed verwoord, wij allen zullen voor rechtvaardigheid en sociale gelijkheid moeten gaan, demonstreren, samen opstaan! .Je merkt dat de mensen die wel hun mond open doen, overigens op een nette manier, juist de Sjaak zijn. Zoals bij De Wil in Nieuwegein waar je zogenaamd sociaal en rechtvaardig behandeld word. Niet dus, ze hebben alleen ongeschoold zwaar werk voor je, mensen die meestal meer dan 30 jaar gewerkt hebben en hun baan zijn kwijt geraakt zijn al genoeg geraakt! De benadering is ronduit intimiderend op een nare manier. Mensen willen en kunnen fysiek ook niet op hun 57e voor het minimumloon ongeschoold zwaar depressief werk gaan doen. Er is geen werk te krijgen maar in de bijstand opeens wel, het is een verkapte vorm van uitbuiting, zoals jij beschrijft met de zogenaamde bureaus die er zelf vet aan verdienen. Zij zien het anders, zij zien de cliënten als labbekakken die alles aan moeten pakken. Het vreemde is dat het selectief beleid is, de ene moet 1x per week solliciteren en doorgeven en de ander 5x per week. De ene moet zich een jaar lang wekelijks melden en de ander niet. De roma’s die heb ik nooit gezien bij het jobcentre, een wekelijkse bijeenkomst waar je vacatures moet bekijken op internet en de coaches en accountmanagers hun hatelijke persoonlijkheid kunnen laten gelden verkapt in een zogenaamd sociaal pakketje… alles doen om – selectief- personen aan het werk te krijgen. Zij realiseren zich niet dat ook zij straks hun baan kwijt zijn, net als meer dan de helft van Nederland. En wij allen met behoud van uitkering aan de slag kunnen of voor het min. loon. Als alleen de elite nog flink verdiend, dan pas gaan mensen de waarheid zien en opstaan. In Frankrijk zijn er rellen, dat wordt hier niet vertoond in het nieuws, de angst dat mensen gezamenlijk opstaan en uitbreken, de gehele EU, want in meer landen is het hommeles betreft arbeid en list en bedrog, dat willen ze niet.

  15. de Wil in Nieuwegein,,, breek me de bek niet open. Kennis van mij, net zolang (of kort?) werkloos als ik, heeft zich 1x moeten melden in Utrecht. Ik bij de Wil inmiddels 34 x! Wat ik doe als ik een baan vindt, zo spoedig mogelijk verhuizen!

  16. Hoi Sven, mooie site! Ik ben 55+ en loop al een tijdje in de bijstand. Ben m’n baan kwijt geraakt door reorganisatie. Ik heb inmiddels 2 trajecten achter de rug. Heeft alleen maar geleid tot stress en teleurstelling. Eerste traject, dat was een soort werkfabriek waar je (gewongen) te werk gesteld werd. Je moest produktiewerk doen. Spijkertjes in doosjes doen, kaartjes in enveloppen e.d. Vreselijk saai en eentonig werk. Ook die zgn. jobcoaches liepen maar notities te maken over je werk en gedrag en achter je rug om ging alles naar de sociale dienst toe. Dwang en controle. Er werd veel gemanipuleerd, intimidatie, provocatie e.d. heel benauwend allemaal. Een angstcultuur. Ze zagen je als minder dan hun. Zelf zaten ze in een kantoor met computers met flatscreen en tapijt op de grond.
    Wij moesten het doen met oude bureaus, oude terminals die traag werkte. Oude versleten vilttegels op de grond. Als je een sollicitatiebrief wilde opsturen dan waren de enveloppen gauw weggehaald ( pesten, treiteren) Ik hoorde ze wel eens praten over ons. Dan zeiden ze: “die werkeloze sloebers”. die moet je er gewoon uitzetten. Erg minderwaardig en kleinerend. Ik heb er wel een tijdje last van gehad om er los van te komen. Ik zat regelmatig ziek thuis vanwege de pressie en manier van doen. Het 2e traject was al niet veel beter. Het hemd werd me van het lijf gevraagd, allerlei rare vragen, maar werk hadden ze ook niet Heel raar, want je zou toch zeggen daar zijn ze toch voor! Het is inmiddels alweer een paar jaar geleden en nou willen ze me naar de sociale werkplaats sturen. Hier heb ik ook al geen goede berichten van gehoord, zoals uitbuiting, dwang en misbruik e.d. van verschillende bedrijven die zich verrijken aan werkloze mensen. Je zou de moed toch bijna opgeven. Ik vraag me wel eens af waar zijn je rechten als burger en mag je zo’n traject ook weigeren?
    Groet, Christina

    • Hi Chirstina,

      Weigeren is onverstandig, want dat kan je aangerekend worden en op een korting komen te staan. Wel kan je even proberen om met je klantmanager (van de gemeente, niet van het bemiddelingsbureau, te spreken over de inhoud van jouw traject, m.n. of dit je op deze wijze wel aan een duurzame baan helpt. Verder helpt het om uit te zoeken welk integratiebureau je aan het werk zet en of het hier niet gaat om een ‘echte baan’. Als dat laatste zo is, dan moet je gewoon conform CAO etc, betaald worden. Vaak zijn het commerciële bureaus die gemeentelijk geld ontvangen om jou in hun dienst te laten werken. Vaak ook verdienen zij door jouw werkinzet in combinatie me deals met andere bedrijven ook nog een centje extra. De Wob geeft je het recht om de contracten die je gemeente heeft met derden in te zien. Daar kan je altijd gebruik van maken. Verder helpt het soms om over je ervaringen te bloggen, al is dat spel niet iedereen gegeven. Hoop dat je hier iets aan hebt,

  17. Hallo Sven, goeie tips, bedankt! ik kom helaas voor de 2e keer in de bijstand, vanmiddag een gesprek en ik neem iemand mee. Ik heb eerder 3 maanden als tegenprestatie bestek in moeten pakken voor de bijstand, via de Maregroep, en heb toen ook gevraagd om iets anders. Ik heb toen elke week een dag mensen voor een zorginstelling met rolstoelen heen en weer gereden, van dagbesteding naar hun woning. De andere dagen moest ik dus bestek inpakken. Kunnen ze dat verplichten om weer bestek te laten inpakken (voor de KLM) zeker omdat ik het al een keer gedaan heb? Ik zal het zeker vermelden dat ik het een bezwaar vind, in een hal met 70 mensen, waarvan deels met een verstandelijke beperking, herrie van machines. Niet fijn als je ook nog eens hooggevoelig bent. Ik zal zeker een voorstel doen dat ik vrijwilligerswerk wil doen. alvast bedankt!

    • Bestek inpakken voor de KLM? Nou dat is interessant!!! Dan heeft de KLM heeft duidelijk een deal met de Maregroep. Bestek inpakken lijkt me gewoon deel van een reguliere baan. Ben erg nieuwsgierig wat de Maregroep verdient aan jouw arbeid en aan hun deal met jouw gemeente. Laatste kan je uitzoeken (via de Wob). De gemeente kan je verplichten om mee te doen, de Maregroep kan alleen dreigen om de gemeente hierover in te lichten als je weigert. Aangezien je al eerder uit de bijstand bent gekomen, is het wellicht handig om eerst even met je klantmanager te praten. Of dit soort arbeid je nou dichter bij duurzaam werk brengt? Waarschijnlijk niet, sterker nog, als het werk drastisch onder jouw niveau ligt en bovendien plaatsvindt in een omgeving die weinig stimulerend of zelfs demotiverend is, dan vergroot het juist de afstand tot de arbeidsmarkt. Dat is vervelend zeker als je in acht neemt dat de Maregroep intussen lekker geld verdient aan jouw gratis arbeid. Ik zou tot de grond toe uitzoeken hoe het zit met KLM, de Maregroep en jouw gemeente. Vrijwilligerswerk is een beter alternatief idd.

  18. Ik heb een vraag:
    stel: in het kader van werkervaring opdoen ( belachelijke kreet voor iemand met meer dan 10 jaar ervaring) ga je voor 3 maanden aan de slag met behoud van uitkering. Het is de bedoeling/intentie dat er bij wederzijds bevallen ( jaja, geloof je het zelf) er een contract volgt van een jaar.
    Eigenlijk vallen die 3 maanden gratis werken te beschouwen als een soort van proeftijd. Daarover zegt de wet dat bij een arbeidscontract van minder dan 2 jaar de proeftijd nooit meer mag zijn dan 1 maand (art 652 lid 5a BW7 ). Mag dit dan wel?
    Ik weet wel dat als er bij die 1 jaarscontract gesproken wordt over een proeftijd dit niet geldig is. Werkgever heeft al 3 maanden tijd gehad om te constateren dat je geschikt bent of niet. LIjkt me het zelfde geval als wanneer een uitzendkracht na 2 maanden een contract krijgt aangeboden bij betreffende werkgever. Dan mag die proeftijd ook niet.

  19. Ik ( pas 50 geworden ) heb al geruime tijd naast mijn nabestaande pensioen een aanvullende bijstand uitkering. Vorig jaar hebben ze ( gemeente Nissewaard ) zonder opgaaf van reden mijn uitkering stopgezet. Omdat ik op dat moment al bezig was met schuldhulpbemiddeling dacht ik dat dat de reden was. Heb ik ook per email op gereageerd maar daarop kwam geen reactie. Een 2 tal maanden later bleek dus dat de bijstand dus weldegelijk was stopgezet. Het heeft heel wat voet in de aarde gehad om mijn bijstand weer terug op gang te krijgen. Inschakeling van eerst de maatschappelijk werkster en daarna de rechtswinkel. Begin november 2017 is mijn bijstand met terugwerkende kracht hersteld. Alle stress heeft er wel toe geleid dat ik 20 november ben opgenomen met een “klein” hartinfarct. Dus nu heb ik naast artrose in mijn knieën en mijn rug ook nog hartklachten. Ten eerste zie ik fulltime werken niet meer zitten. Helaas word ik mede door mijn bewindvoerder wel verplicht om te solliciteren op fulltime banen. Ik heb ondertussen wel het gevoel dat ik in een uitzichtloze situatie zit.

  20. Dank je wel Sven voor alle tips. Het is prettig dat je ze met ons hebt gedeeld. Zelf ben ik 58 jaar en sinds kort in de bijstand na een kleine 40 jaar gewerkt te hebben. Altijd plezier gehad in mijn werk en hoop dat ik nog een fijne baan zal vinden. Via mijn werkcoach heb ik onlangs een voorstel gekregen om productiewerk te doen in 2 ploegendiensten. (“lichte producten op lopende band, dat moet voor u te doen zijn”). Het advies wat je gegeven hebt over het vinden van passend werk en het belang van duurzaamheid heeft deze keer gewerkt. Met toevoeging van het argument dat ik 2 dagen in de week zinvol en fijn vrijwilligerswerk doe heeft ze mij van de lijst gehaald, al kreeg ik wel te horen dat ze volgende keer misschien niet zo welwillend was.

  21. Pas op dat jouw coach je woorden niet negatief reflecteert.

    Ik zal een voorbeeld geven:
    ik ging niet in op een aangeboden vacature, omdat ik sterk de overtuiging had er geen schijn van kans op te maken. Mijn coach verwoordde dat later, alsof ik geen interesse in de vacature zou hebben. Blijkbaar wil ze mij als een ongeïnteresseerd iemand neerzetten, maar daar was absoluut geen sprake van. Ik vond de vacature reuze interessant, maar er was een andere reden voor, dat ik er niet op ben ingegaan.

    Nog een voorbeeld:
    tips van je coach zijn soms nuttig, soms slaan deze de plank volledig mis. Pas op dat ze je niet meteen in het hokje duwen, dat je alle tips terzijde schuift. Je hebt altijd het recht een tip te overwegen en kun je gefundeerd aangeven waarom het je geen goed idee vindt, dan is dat je goed recht. Het is een onjuiste bejegening, als ze later beweren dat je alle tips terzijde zou schuiven.

    Zo kan ik er nog wel een aantal noemen, maar ik hoop dat duidelijk is wat ik bedoel.

    Door hier alert op te zijn …
    -let je beter op je eigen woorden
    -dwing je je coach recht te doen aan de waarheid
    -neem je een stukje van het heft (weer) in eigen handen
    -kom je op voor wie je bent
    -laat je je niet in een onterecht negatief hoekje drukken
    -val je minder snel ten prooi aan zelfmedelijden.

  22. Erg nuttig dit artikel, maar ook de comments van mensen die hun persoonlijke ervaringen delen! Het is natuurlijk ook wel voor een deel afhankelijk van de persoon / de situatie wat het beste werkt en welke wetgeving belangrijk is om rekening mee te houden.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *