Seksloze ‘Star Wars’-boxershorts

wp-1477895977552.jpgDit onderwerp is door de flamboyante @desduivelsch aaangeleverd. Neem gerust een kijkje op haar blog die zeer de moeite waard is. Ik vermoed (of wil graag geloven) dat dit duiveltje gewoon een ‘lekker wijf’ is met een fetisj voor een bepaald type boxershorts ;) maar ik ken haar verder niet. Voor DesDuivelsch aldus dit verhaaltje, dat volledig uit de duim is gezogen.

A long time ago, in a galaxy very,

very nearby….

…toen de aarde haar zuidelijke hemisfeer naar de zon had gericht, en herfst van het jaar des Heren 2003 pril was begonnen, brachten vreemde krachten mijn leven in een stroomversnelling. Een storm van liefde wachtte tot de spreekwoordelijke stilte in mijn leven haar goed en wel had aangekondigd. Die stilte leek onverstoorbaar, liefdeszaken hielden me, ondanks mijn jeugdige leeftijd en terwijl ik nota bene woonde in het levendige hart van de Amsterdamse Wallen, totaal niet bezig. Mijn appartement of ‘studentenkamer’ lag op de tweede etage pal boven peepshow-etablissement ‘Sexy Land’. Ik was alles behalve sexy toen, veeleer seksloos.

Ik was een verlegen jongen, een boekengek, teveel met mijn hoofd bij grote filosofische ideeën die ik niet kon begrijpen, te weinig bij de aardse genoegens van het soort waarmee de dames van het oudste beroep beneden al eeuwenlang de heren plezieren. Met sommige dames-van-beneden had ik wel kennisgemaakt, een paar dames kwamen zelfs vrij regelmatig op boven op de thee..letterlijk… en dan spraken ze over hun avonturen met al die mannen en hun gekke voorkeuren en wensen. Hun verhalen boeiden me, zij het in abstracto, zoals hiërogliefen uit een oude, vreemde wereld die ontdekt en ontcijferd konden worden maar hun geheimen nooit helemaal prijsgeven. Vermakelijke, hilarische en soms ook wel hele trieste relazen waren het. In hun ogen was ik veilig, eerder een soort vriendin dan een man, geen potentiële klant of  pooier, maar een gezellige, nerdy biechtpriester die niets zondig vond, alles interessant en kon luisteren als geen ander.

S. woonde op dezelfde verdieping als ik, samen met haar vriend, beiden studeerden nog. Deze ‘dame-van-boven’ was stoer, mooi-mollig, “met,” zoals mijn huisgenoot het toen scherp, zij het op onbezonnen corporale wijze uitdrukte, “een vrouwenlijf van de juiste weefselspanning.” Naar het schijnt was ze al sinds de zomer verliefd op mij. Ze kwam vaak naar het literaire café op de Kloveniersburgwal waar ik vrijwel elke avond biertjes tapte voor subversieve schrijverstypes. Zo vaak dat het iedereen, al mijn collega’s begon op te vallen, behalve mij. Zelfs toen een collega-barman mij op de schouders sloeg en vroeg “Daar zit ze weer, gozer, waarom denk jij nou dat ze onze tent zo vaak bezoekt?,” ontging me het retorische aspect van de vraag en ik antwoordde dat ik geen idee had en het mij ook niet uitmaakt. Zij was gewoon een buurvrouw en bovendien bezet. Daarmee was de kous af.

De avances van de vrouw-van-boven zouden onbeantwoord zijn gebleven als niet in dezelfde periode de eerste Star Wars-films opnieuw in de bioscoop zou zijn verschenen. In aanloop van Episode 1 had regisseur Lucas de oude films digitaal bewerkt en opnieuw in de cinema’s gebracht.

Dag boeken, dag studie, dag romans…dit was Star Wars, en dat gaat dieper van Marx, Hegel en Kant bij elkaar. Dat is jeugd, roots. Nerd of geen nerd, elke jongen die in de jaren zeventig van de vorige eeuw is geboren, slaat op tilt bij deze films. Ik vormde daarop geen uitzondering. Het toeval wilde dat ik tijdens op de dag van première van de vernieuwde ‘A new Hope’ jarig was. Mijn vrienden van de bar hadden bij wijze van cadeau een loge afgehuurd bij Tuschinsky waar we genietend van koud bier de heldendaden van Skywalker nog eens mochten aanschouwen. De sluwe lui lieten het niet daarbij: S. was uitgenodigd en kwam die avond mee. Ze zat voor de pauze in de rij achter me een beetje te flirten met mijn makkers. Vaag begon me iets te dagen. Toen de stoelbezetting na de pauze veranderde en S. ineens naast me zat, was de ‘kwade’ opzet van mijn vrienden nog me nog steeds niet duidelijk. Ze had een vriend, dat wisten zij toch ook. Dat veranderde toen ze tijdens de eindscene naar me toe boog en vroeg: “Wat is ‘the force’ eigenlijk?” en duwde op hetzelfde moment een pakje in mijn handen.

O…M….G!

Een gotspe natuurlijk. Alle liefde spontaan in de kiem gesmoord. Wie bezoekt de première van Star Wars zonder een benul te hebben wat the force is. En ik vroeg het haar dan ook: ”Wat doe jij eigenlijk..” maar het laatste woord ‘hier’ slikte ik in, ik besefte dat ze er was voor mij en idem al die keren in het café waar ik werkte. Het pakje dat S. mij aanreikte, geheel studentikoos, bevatte twee ‘Star Wars’-boxershorts. ‘Mede namens de jongens,’ lachte ze.

Pas de volgende ochtend deed ik een van de boxers aan. In mijn bed lag S. wakker te worden. Ze keek en lachte. ‘Het staat je nog best mannelijk ook,’ loog ze lief. Een paar weken later verruilde ze van kamer en man en trok ze bij mij, haar buurman in. Mijn kuise leven was definitief voorbij, ook nadat het jaren later uit ging met S.

En de SW-boxers?

Die zijn er nog steeds en spelen een belangrijke symbolische rol in mijn seksleven. Nog vanmorgen appte ik een vriendinnetje dat ik mijn zogenaamde ‘seksloze Star Wars’ boxershorts aan heb gedaan..

En dan weet zij echt wel wie er aan de beurt is vanavond…

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *