Liefdesverlies

Horen we buiten onze illusies innig dwalen. Binnen zien we onze magie saamhorig knetteren. De laatste keer. Dan. Terwijl grond onder voeten openbreekt. Weet je het ook. Dat domme, dunne ijs. Wij zijn steen en paljas. Jij, veranderd, bent een prachtig lichaam dat statig staat te zijn. Bij de deuropening open je ogen. Ecce. Kijk nog eenmaal naar mij. Laatste woorden maken een zin van pijn. Ik wend mijn gezicht af, alsof ik niet anders kan. Nog net zie ik het donkere water je omhelzen. Voel de kou die alle adem beneemt. TL-licht en schemer dringen zich ertussen. Demonen zonder gezicht, zonder stem. Verdwijnt binnen de lach uit het bos. Buiten sluiten kleuren zich op in de grijze kamer. Verstoken van victualie. Onderzees op golven van zeeduinen. De bodem. Een donker, grenzeloos nirwana. Langzaam opgaand in snelle bewegingen. Alleen tijd, niets meer. Ik was, jij bent. Jij was, ik ben. Voor altijd.

credtits foto: © Publicdomainphotos | Stock Free Images

.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *