Passage

Vandaag fietste ik naar het strand. Vlak achter mij zag ik een rouwstoet rijden. De weg was niet breed, en de chauffeur van de begrafeniswagen twijfelde of hij en de stoet achter hem mij zonder gevaar kon inhalen. Waarschijnlijk reed hij al een paar minuutjes achter mij, hij reed langzaam en de motor maakte weinig geluid. Toen ik de auto hoorde en zag stopte ik direct, ik stapte van mijn fiets af, knoopte mijn shirt dicht en liet de stoet respectvol passeren. De chauffeur gaf mij een glimlach, nog net geen duim in de lucht maar een subtiel duimpje stak uit zijn rechthand die verder bleef rusten op zijn stuur.

Ik herinner mij hoe een jonge jongen op zijn brommer keihard claxoneerde toen we mijn vader naar zijn laatste rustplaats brachten. Respectloos…
Ik zal dat nooit meer vergeten.

Het zijn dit soort gebaren die nog niet gemaakt kunnen worden op twitter, of andere social media. Tuurlijk voert nieuwsgierigheid de boventoon. Maar soms mag er inderdaad even afgestapt worden en mag de stoet rouwenden eerst passeren in de stilte van respect voordat we zelf verder gaan. Ik laat die afschuwelijke foto’s op twitter en dat circus van broodjournalisten maar even terzijde en mijn gedachten uitgaan naar de families en vrienden van de slachtoffers #MH17

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *