Nationale rouw past juist geen stilte

De uitgesproken momenten van nationale eenheid, i.e. momenten waarop op de een of andere wijze het onderscheid tussen ik-mijzelf en wij-Nederlanders wordt opegeheven, zijn voor mij toch vooral de momenten van nationale rouw. Het moet vreugdevol stemmen dat er in ieder geval nog iets overblijft van het eigen karakter juist in de keuzes van de […]

Continue reading →